Roztańczeni

Severusie,

Dlaczego, nie napisałeś mi o tym, co się wydarzyło w szkole?

Mój syn został ciężko poraniony przez hipogryfa, a Ty nawet nie raczyłeś rzec słowa. Bronisz tego idioty?

Tego idioty, którego mianował na stanowisko NAUCZYCIELA ten przygłupi wielbiciel szlam i mugoli. Przecież to pół olbrzym, gorsza rasa.

W każdym razie chciałem Ci powiedzieć, że zawiodłem się na Tobie. Jako mój przyjaciel, powinieneś mnie wspierać, pomagać mi, a nie stać z boku i obserwować jak się wykańcza mojego syna!

Sprawy tak nie zostawię. Nie pozwolę, aby moje jedyne dziecko, dziedzic wspaniałego rodu Malfoy’ów był tak traktowany.

Dyrektorek dostał już list, w którym informuję go, że została otwarta sprawa przeciwko Hipogryfowi i temu przeklętemu pomiotowi, który hańbi miano człowieka.

Liczę, iż w przyszłości o tego typu incydentach dowiem się od CIEBIE, a nie od Dumbla i mojego syna. Swoim nieprzemyślanym zachowaniem wystawisz na ciężką próbę naszą przyjaźń. Następnym razem weź to pod uwagę.

Pozdrawiam.

Lucjusz Malfoy

PS: Narcyza pyta się, czy tegoroczne Boże Narodzenie spędzisz u nas

Oparłem się o krzesło. Hagrid miał kłopoty, bardzo duże kłopoty.

Z drugiej strony z tego listu, aż zionęła nienawiść Malfoy’a. On wcale nie robił tego dla swego dziecka (na które ledwo zwracał uwagę), tylko aby zdyskredytować, albo w jakikolwiek inny sposób zhańbić Dumbledore’a. A to nie wróżyło dobrze.

- Blanche, muszę na chwilę wyjść – warknąłem do dziewczyny. – Żadnych czarów, pamiętaj.

Eden spojrzała na mnie ze zdziwieniem, a ja skierowałem wzrok, na różdżkę leżącą na stole. Potem wstałem i nie dotykając jej wyszedłem.

- Galeretowate glutki – szepnąłem hasło.

Swoją drogą nic głupszego Dumbledore nie mógł wymyślić.

————–

Black uśmiechnął się szeroko, do grupy dziewcząt stojącej za nim.

- Proszę państwa, a oto nasz gwiazdor! – zakrzyknął.

- Smarkerus Smark! – dokończył James Potter.

- Za chwile państwo zobaczą jak to jest porządnie się poparzyć – skomentował Pettigrew i spojrzał z uwielbieniem na Pottera

- FURNUNCULUS! – wrzasnął Black.

Czułem jakby całe moje ciało zostało nagle wsadzone do wrzącej wody. Zacisnąłem zęby, aby nie krzyknąć.

Fanklub Jamesa i Syriusza, też nie uznał parzenia człowieka za coś wybitnie zabawnego. Dziewczyny stały i patrzyły na mnie na poły z niechęcią, na poły ze współczuciem.

- Finite Infantem! – usłyszałem czyjś cichy, spokojny głos.

Wszystko się skończyło. Sznury opinające moje ciało zniknęły. Otworzyłem oczy. Nade mną stała Naddall.

- Och, Black jakiś TY dowcipny – warknęła.

- Nikt, cię tu nie zapraszał – odparł spokojnie chłopak.

- Czy ja przypadkiem, nie powiedziałam ci na balu, że jeżeli jeszcze raz się do mnie odezwiesz, to cię zabiję? – Pytanie, było ciche. Ton głosu wypowiadającej był lekki, ale kryło się w nim coś niebezpiecznego.

- Nic nie zrobisz, Łapie – wtrącił się James. – Nie pozwolę ci na to.

Podniósł różdżkę, ale…

Może i grał najlepiej w Quiditcha, ale to Naddall zdała wszystkie sumy na ocenę Wybitną, to Naddall siała postrach wśród uczniów, nie zadufany w sobie ścigający.

- Expeliarmus! – warknęła i różdżki czwórki bohaterów wylądowały w jej rękach. – Incancerus! – Pettigrew i Lupin byli związani.

- Puść ich! – wrzasnął Black, ta zabawa coraz mniej się im podobała.

O dziwo, we mnie wytwarzała obrzydzenie. Jedynymi osobami, które wyglądały na zadowolone były: Hiena i Rudolf.

- A teraz, popatrzymy jak nasi rozbawiający towarzystwo koledzy zatańczą dla nas. Tarantelagra!

Nogi obu chłopców bez ich najmniejszej chęci zaczęły dziko wywijać. Robiły coraz ciekawsze piruety, a dziewczyna komentowała.

- Panie Black, co za kroki! – nabijała się Naddall.

- Ttt… tooo… nnniee… jess… ttt… zzabbaa… wwnne! – wrzeszczał James.

- Za to bardzo zabawne jest parzenie, poniżanie i sadyzm w stosunku do Snape’a? – zapytała kpiąco. – Wybaczą państwo, ale mamy inne poczucie humoru…

- DOSYĆ – do akcji wkroczył Albus Dumbledore. – Gabriele, proszę natychmiast uwolnić tych chłopców. Slytherin właśnie stracił dwadzieścia punktów. Gryffindor… Gryffindor również stracił dwadzieścia. Cała ósemka szlaban, po kolacji w moim gabinecie. A ty – wskazał na Naddall – Ty pójdziesz ze mną…