Puszek, taki kochany, trzygłowy kundelek

Rozpoczął się sezon Quidditcha. W pierwszym meczu Ślizgoni mieli grać przeciwko Gryfonom. Nie byłem specjalnie przerażony tą perspektywą.

Mój dom zawsze był dobrym graczem, ale teraz Gryffindor, miał Pottera, a dobrze pamiętałem, że James akurat na miotle latać umiał. Mimo wszystko nadal bardziej od tego głupiego meczu martwiłem się kamieniem.

Co jak co, ale moje stosunki z Dumbledorem wyraźnie ochłodziły się. Dyrektor siadał daleko ode mnie. Rozmawiał wyłącznie o sprawach, które wymagały moich konsultacji.

A Quirell?

Ten kretyn, jąkał się jeszcze bardziej niż zazwyczaj, ale wydawało mi się, że gdy tego nie widzę patrzy na mnie z tryumfem na tej swojej bladej twarzy. Na dwa dni przed meczem, gdy już wszyscy porządni uczniowie spali. A ci nieporządni (czyt. Potter) łazili po jakiejś innej części zamku. Zakradłem się na zakazane piętro.

- Alohomora! – szepnąłem. 

Drzwi cicho się odemknęły. Trzygłowa bestia, chyba dla ironii nazwana Puszkiem, spoglądała na mnie cicho powarkując.

- Dobry kundel – szepnąłem, zbliżając się do włazu.

– Zabierz swą wielką łapę – warknąłem. Pies się nie poruszył. Uznałem to błędnie za dobrą wiadomość i przy pomocy czaru Siły spróbowałem sam przesunąć wielką łapę.

Może ze zdumienia, że jakiś mały człowieczek coś do niego mówi, może z nudów bydlę pozwoliło mi podejść, aż tak blisko niego, ale nie pozwoliło się ruszyć. Gdy tylko tknąłem łapę „Puszek” zmienił zdanie i z potulnego psa zmienił się w podłą kreaturę. Zaczął się wyrywać i ujadać. Najgorsze było jednak to, że próbował mnie ugryźć! Na oślep zacząłem biec do wyjścia. Byłem tuż, tuż i nagle… poczułem okropny ból w nodze. Cholerna bestia mnie ugryzła! Ledwo zamknąłem drzwi, co stłumiło ujadanie PUSZKA. Ciężko utykając udałem się do swego gabinetu. Zadziwiające było to, że na nikogo się nie natknąłem.

Dopóki nie dowiem się jak przejść obok tego bydlaka: próby zabrania kamienia mogę sobie wybić ze łba. Zresztą tak głupiego pomysłu nigdy wcześniej nie miałem, co mi strzeliło do głowy, żeby tak tam po prostu wejść i liczyć na to, że Puszek będzie miał dobry humor? Noga bolała mnie niemiłosiernie. Bestia pewnie nie jest „zwykłym” trójgłowym pieskiem i ma jakąś moc magiczną. Podwinąłem szatę. Paskudnie to wyglądało. Przemyłem ranę letnią wodą i obandażowałem. Póki co nie mogłem zrobić niczego więcej. Jeśli jutro nic się nie zmieni sporządzę antidotum jadowe. Jeśli nie zacznie się goić wypiję zwykłą miksturę przyśpieszającą gojenie ran. Usiadłem w fotelu i tak usnąłem.

Niezbyt zresztą mocnym snem.