Przekleństwo Malfoyów

Dumbledore patrzył na mnie uważnie.

Usiadłem na krześle udając, że nie wiem, o co może mu chodzić.

- Malfoy twierdzi, że Knot jest przekupny – stwierdziłem w końcu.

- Oswald zawsze lubił władzę i pieniądze – dyrektor westchnął.

- Lucjusz, daje dotacje i mu schlebia – dodałem spokojnie.

Dumbledore wstał i zaczął chodzić po gabinecie.

Co jakiś czas przystawał i kiwał gorączkowo głową, jakby się nad czymś zastanawiał.

Wreszcie podszedł do jednej z szafek i wyjął dużą starą książkę.

- Wiesz, na czym polega problem Lucjusza Malfoy’a? – zapytał cicho.

Spojrzałem na niego z zaciekawieniem.

To Malfoy’owie mają jakieś problemy?

- Od pokoleń uczono ich, że pieniądze są lekiem na wszystko – wyjaśnił.

- A nie są? – odparłem pytaniem na pytanie.

- Nie – pokręcił smutno głową. – Tak naprawdę, w wielu przypadkach pieniądze trują, jak trucizna.

- Trują? 

- Niektórzy sądzą, że za garść złotych monet można kupić wszystko. Jednak tak naprawdę kupują ułudną chwilę.

- Tak jak Lucjusz i Narcyza – skojarzyłem.

Dyrektor spojrzał na mnie i uśmiechnął się szeroko.

- Nawet nie wiesz, ile miałeś, szczęścia, nie rodząc się w takiej rodzinie jak Malfoy – zauważył cicho.

- Bo, Lucjusz sądzi, że może wszystko kupić?

- Nie – dyrektor zaprzeczył szybko – bo, Lucjusz nie wierzy w nic oprócz pieniądza.

Zamyśliłem się.

A więc tak samo jest z Narcyzą?

Ona też wierzy tylko w pieniądze?

Czyli dlatego Malfoy czasem kupuje coś dla mnie.

Chce kupić przyjaźń.

- Teraz mamy jednak poważniejsze problemy. Śmierciożercy, pojawili się na Mistrzostwach Świata…

- Słyszałem, ale jaki związek ma to z naszą sytuacją?

- Większy niż, ci się wydaje, Severusie.

Podniosłem się z zainteresowaniem z krzesła.

- Dlaczego? – zapytałem.

- Mogą nadejść czasy, gdy trzeba będzie reaktywować Zakon Feniksa.