Cios poniżej pasa

Mijając korek ciągnący się dobrych kilka metrów od sklepu z miotłami do sklepu z ubraniami, przyśpieszyłem kroku. Nienawidziłem tego typu atrakcji. Chyba pojawiła się jakaś wyprzedaż komety, czy czegoś w tym stylu.

Skrzywiłem się z niesmakiem.

Wszedłem do księgarni, aby jak najszybciej kupić potrzebne mi książki i zniknąć z tego ohydnego miejsca.

- Czym mogę panu służyć? – zapytał promiennie uśmiechnięty sprzedawca.

Rzuciłem mu jedno z moich morderczych spojrzeń. Cholerny idiota z wystudiowanym grymasem twarzy, patrzył na mnie z zainteresowaniem. Pewnie byłem dla niego kolejnym przykładem osoby, na której może sporo zarobić.

- Coś z tej listy – warknąłem złośliwie, rzucając na blat lady kartkę z zapisanymi na niej małymi literkami tytułami książek i nazwiskami autorów.

- Już patrzę – kolejny przygłupi, promienisty uśmiech wykwitł na twarzy mężczyzny po czym, pośpiesznie zniknął za regałami, nucąc pod nosem jakąś mugolską piosenkę.

- Idiota – szepnąłem sam do siebie. Czasami ludzie nie umieją zachować należytej powagi.

Rozejrzałem się po sklepie. Głównie podręczniki do Hogwartu i jakieś książki o domowych zaklęciach. Ciekawe, czy ktokolwiek czyta podobne bzdury.

Podszedłem do działu Obrony Przeciw Ciemnym Mocom. Jakaś rozluźniająca lektura przydałaby mi się. Szybkim wzrokiem śledziłem tytuły poszczególnych książek. Kilka nowości, a właściwie odświeżonych wersji, starych dobrych (albo i nie) książek. Nic szczególnego, nic zbytnio wartościowego.

Na chybił trafił wybrałem coś historycznego. Ostatecznie pomijając Binsa (i jego sposób nauczania), historia była interesującym przedmiotem i lubiłem od czasu do czasu zanurzyć się w jej odmętach.

„1243-1253 Wojna Gremlińska” Amandy Shpilman – klasyk, oceniłem tonem znawcy. Lubiłem wracać do tych okresów, dlatego wziąwszy książkę podszedłem do lady.

Czekał już tam na mnie zaaferowany sprzedawca z pokaźnym stosikiem opasłych książek.

- Tych trzech pozycji, niestety nie mamy – powiedział wskazując palcem na kilka mało znaczących tytułów. – Te dwie wyszły już z druku. Jeśli chciałby je pan znaleźć polecam jakiś antykwariat – dodał wskazując na inne dwa. – A tej książki chwilowo nie mamy na składzie – zakończył.

- A pozostałe? – zapytałem jadowicie.

- Oto one – wskazał na dziewięć książek obok siebie – świeże wydanie, jeszcze pachną…

- Ile? – rzuciłem zaciskając konwulsyjnie ręce. Nie cierpię owijania w bawełnę.

Sprzedawca rzucił mi krytyczne spojrzenie, po czym wzruszył ramionami, jakbym złamał jakąś podstawową zasadę handlu.

Odwzajemniłem się takim samym wzruszeniem ramion.

- Osiemnaście galeonów i trzy sykle – powiedział mężczyzna, nie siląc się na sztuczny uśmiech. – Zapakować? – dorzucił jakby od niechcenia.

Przez chwilę zastanawiałem się, czy nie powiedzieć mu kilku dosadnych słów na temat kretynów wciskających ciemnotę porządnym obywatelom, ale powstrzymałem się w ostatniej chwili. Brakowało mi tylko kłótni z idiotą.

Powoli skinąłem głową.

————–

Narcyza patrzyła na mnie z nieodgadnionym wyrazem oczu. Po chwili uśmiechnęła się ciepło i powiedziała:

- Nie rozumiem cię, Sev. Kompletnie cię nie rozumiem.

Spojrzałem na nią zaskoczony. Czego ona, nie rozumie?

- Każdy inny facet na twoim miejscu korzystałby do woli, a ty się martwisz – wyjaśniła uprzejmie.

Wzruszyłem ramionami. A więc znowu ta dziwna dyskusja, nie mająca w zasadzie żadnego głębszego sensu.

- Jesteś śmierciożercą, powinieneś nie mieć serca, a nie zastanawiać się i rozpamiętywać każdą bzdurę – warknęła i wygięła usta w podkówkę.

Zerwałem się z krzesła. Przez chwilę, krótką chwilę po mojej twarzy przemykały niezliczone emocje, które po kilku sekundach zastąpiłem obojętnością.

- Wracam do domu – stwierdziłem cicho.

Wychodząc, usłyszałem jeszcze prychnięcie i zawistny, pełen jadu głos:

- Przecież TY nie masz domu.

Cios poniżej pasa.